1.Does Mike get up early?
Yes,he does.
2.Does Mike get up late?
No, he doesn’t.
3.Does Pedro and Carmen play the guitar?
Yes, they does.
4. Does Pedro and Carmen play the piano?
No ,they doesn’t.
5.Does Sara live in paris?
No, she doesn’t.
6.Does Sara live in London?
Yes,she does.
7.Do you and Sean like oranges?
Yes, we do .
8.Do you and Sean like apples?
No, we don’t.
Ես և իմ քույրիկ Սոնան սովորում ենք Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրում։ Քույրիկս այստեղ հաճախել է մանկապարտեզ, իսկ հիմա սովորում է հինգ տարեկանների դասարանում։ 
Ես ու իմ քույրիկը շատ ենք սիրում մեր դպրոցը, ամեն առավոտ ուրախ վազում ենք ու նստում ավտոբուսը մեր ու շտապում դեպի դպրոց,մենք սիրում ենք մեր ուսուցիչներին։ Մենք տանը հաճախ երգում ենք դպրոցում սովորած երգերը, ընտանիքով մասնակցում ենք ֆլեշմոբերին, ընտանեկան նախագծերին,միասին տեսաֆիլմեր նկարահանում։ Մեզ համար դպրոցը դարձել է մեր երկրորդ տունը։
Արդեն ես չորս տարի է ,որ սեբաստացի եմ։ Երբ դարձա սեբաստացի ,իմ կյանքը փոխվեց։ Այն ժամանակ կարծում էի , որ դպրոցներում միայն գրքերով և տետրերով են աշխատում , բայց ես շատ սխալվեցի, երբ հայտնվեցի կրթահամալիրում։ Ես շատ տպավորված էի իմ առաջին այցով դպրոց։
Ինձ դուր եկան դասասենյակներն ու բակը դպրոցի, հեծանիվներն ու ինքնագլորները միանգամից աչքի ընկան, այդ պահին հասկացա, որ այստեղ սովորելը միայն հաճույք է։ Եվ միայն դրանով չէ, որ Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրը տարբերվում է մյուս դպրոցներից։ Մենք դպրոցում հեծանիվ ենք վարում, տաք եղանակներին լողավազան ենք մտնում, գնում ենք նաև փակ լողավազան լողի դասերի, ծաղիկներ ենք տնկում, ծեսեր ենք անում, շատ ենք ճամփորդում, մաքրություն ենք անում, բակն ենք խնամում ու այդպիսով շատ ու շատ բաներ ենք սովորում։ Ես շատ ուրախ ու հպարտ եմ, որ սեբաստացի եմ։
