Մենք հայրենագիտությունը անցնում ենք արդեն չորրորդ դասարանից։ Հինգերորդ դասարանում արդեն դժվարացավ մի փոքր, քանի որ արդեն անցնում ենք հայոց պատմությունը, իսկ մենք բոլորս էլ գիտենք, որ հայերն ունեն դարերի պատմություն, շատ բարդ,մի քիչ դժբախտ, հաղթանակած,ինչու չէ նաև պարտված ու դավաճանաված։ Բայց մեկ է հայը կա ու կլինի, Հայաստանը կանգուն կմնա միշտ, քանի հայի ոգին պայքարել գիտի և հայրենիքի հանդեպ սերը կա։ Մենք պատմում ենք թագավորների, հայերի դեմ պատերազմների, Հայաստանի նվաճումների ,պարտությունների մասին։ Ինձ համար շատ տպավորիչ էր Տիգրան Մեծի օրոք Հայաստանի հզորացումն ու բարգավաճումը։ Տիգրան Մեծի ժամանակ Հայաստանը այնքան մեծ էր, որ ասում էին Ծովից ծով Հայաստան։ Հետաքրքիր էր նաև Պարսկաստանի և Հայաստանի դարերով տևած  պատերազմները։ Պարսկաստանը Հայաստանին չէր թողնում հանգիստ ,անընդհատ պատերազմներ էր անում։ Մեկ կարողանում էր հաղթել Հայաստանին, մեկ Հայաստանն էր հաղթում Պարսկաստանին։ Դարերի ընթացքում նաև կառուցվեցին շատ քաղաքներ, դրանցից էին Դվինը, Տիգրանակերտը,Արտաշատը և այլ  քաղաքներ։ Հայերը ապստամբում էին պարսիկների դեմ և նրանք դուրս էին քշում մոգերին, քանդում ատրուշանները, այդ ամենից հետո պարսիկները հարձակվում են հայերի վրա և բարձրանում են դարպասների վրա աստիճաններով և բացում դարպասները և պարսիկների զորքը մտնում է մայրաքաղաք։ Ինձ համար նաև շատ հետաքրքիր էր հայերեն տառերի գյուտի մասին դասն ու Մեսրոպ Մաշտոցի վերաբերյալ տեղեկատվությունը։ Ես հպարտ եմ, որ հայ եմ, որ ունեմ հարուստ պատմությունով և անցյալով երկիր։